عطارد
«عطارد» در ادبیات فارسی و عربی،«دبیر فلک» نیز خوانده شده‌است. نام اروپایی این سیاره Mercury از واژه‌ای لاتین گرفته شده که در مقابل نام یونانی هرمس است. خدائی که پیغام برنده برای خدایان دیگر بوده و به همین دلیل هرمس در اغلب تصاویر با صندلهای بالدار کشیده می‌شود. علاوه بر پیغام‌رسانی، او نگهدار بازرگانان و مسافران بود. مرکوری در ادبیات افسانه‌ای یونان و روم، خدای سخن‌وری و نویسندگی است.
هرمس فرزند زئوس و مایا بود و در خیل خدایان اولمپ جسورترین و فریبکارترین و در دزدی استاد بود. بطوریکه یک روز بعد از تولدش گله آپولو (خدای روشنایی و راستی) را دزدید. ولی پدرش او را مجبور کرد گله را برگرداند و آپولو با گرفتن یک چنگ او را بخشید. شاید بین این روایت و این حقیقت که او خدای تجارت و بازار بود پیوندی وجود داشته باشد.

زهره:
نام سیاره زهره در لاتین ونوس(venus) می باشد که در اساطیر یونان به آفرودیت یا الهه عشق و زیبایی شهرت دارد. در ایلیاد و ادیسه هومر وی موجودی نرمخو، ظریف و ضعیف است که هیچ انسانی از حمله به او نمی هراسد ولی در اشعار شاعران دیگر، او را پلید و خیانت پیشه می خوانند که نفوذ مرگباری بر آدمیان دارد و هم خدایان و هم آدمیان را با زیبایی فریب می داد.
سیاره زهره را به دلیل رفتار متفاوتی که نسبت به سیارات دیگر دارد ، جایگاه شیطان نیز می دانند. همانطور که می دانید تمامی سیارات منظومه شمسی مطابق نظم حرکتی خاصی در گردش هستند.

آنهاهمگی به دور خورشید (حرکت انتقالی) و حول محور قطبی خودشان (حرکت وضعی)مطابق یک نظم از پیش تعیین شده در حرکتند.جهت حرکت آنها،چه در حرکت انتقالی وچه در حرکت وضعی خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت است، به جز یک مورد! سیاره زهره تنها سیاره منظومه خورشیدی است که علیرغم اینکه در حرکت انتقالی با سایر سیارات هماهنگ است و خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت به دور خورشید گردش می کند، اما حرکت وضعی آن معکوس است و در جهت حرکت عقربه های ساعت به دور خودش می گردد،یعنی اینکه اگر کسی بر روی سیاره زهره باشد طلوع خورشید را در مغرب و غروبش را در مشرق مشاهده می کند! از سوی دیگر این سیاره ناخواسته فریبکار و دو چهره هم هست. به دلیل اینکه در گذشته های دور مردمان دوران باستان را فریب می داده است .
زیرا این سیاره بخشی از سال، پیش از طلوع خورشید و بخشی دیگرازسال، پس از غروب خورشید ظاهر می شود ،به همین دلیل در یونان باستان تصور می کردند دوشیء متفاوت را مشاهده می کنند و بنابر این تصور ، به یکی نام ستاره صبحگاهی یا "لوسیفر" و به دیگری نام ستاره شامگاهی یا "هسپروس" را داده اند.
لوسیفر به معنی روشنی بخش از بارزترین وشناخته شده ترین القاب شیطان است. در کتاب بهشت گمشده اثر جان میلتون،لوسیفر، نام شیطان‌پیش از رانده‌شدن از بهشت است.

مریخ
سیاره سرخ رنگ مریخ از گذشته مورد توجه بشر بوده است، زمانی مردم می پنداشتند مریخ جایگاه تمّدن های از بین رفته است و ساکنانی دارد که همواره قصد حمله به زمین و زمینیان را دارند.
مریخ در لاتین به معنی مارس(Mars) است که نام دیگر خدای جنگ در اساطیر یونان است. رومی ها مارس یا آرس را خدایی می دانستند که زرهی درخشان دارد و از کشته شدن در میدان نبرد در رکاب او افتخار می کردند. در ایلیاد و ادیسه هومر آمده است که پدر و مادرش از او نفرت داشتند. خواهرش "اریس" به معنی نفاق و پسرش "سترایف" یا ستیزه جویی همواره در رکابش بودند.

مشتری
مشتری یا برجیس در لاتین ژوپیتر(jupiter) گفته می شود. در اساطیر یونان باستان ژوپیتر یا زئوس خدای خدایان است که پدرش از تایتانها بود. (تایتانها دیوهای شورشی بودند). زئوس در کوهستان اولمپ با تایتانها مبارزه کرد و پس از غلبه بر آنها اولمپ را قلمروی خدایان ساخت.
زئوس با برادرانش قرعه کشی انجام داد و او بنا بر قرعه خدای خدایان شد. در واقع او فرمانروای کل و خدای آسمانها و باران شد. ولی او قدرت مطلق نبود چون قدرتی مرموز یا اسرار آمیز یعنی سرنوشت و تقدیر از او قدرتمندتر بود. بطوریکه همسرش هرا با لحنی کنایه آمیز به او می گوید آیا می توانی انسانی را که سرنوشت محکوم به مرگ کرده، دوباره زنده کنی؟!

زحل:
زحل یا کیوان در اوستایی، زروان، در یونانی، کرونوس و در رومی به نام ساتورن می باشد.
در واقع ساتورن هم با سیاره زحلکه ساتورن نیز خوانده می‌شود، و هم با روز شنبهیا همان Saturday، که به زبان لاتینی dies Saturni، یا روز ساتورن نامیده می‌شود، همنام است.
ساتورن (به لاتین: ساتورنوس) از خدایانبزرگ رومبود که خدای کشاورزیو برداشت محصول به شمار می‌آمد و دوران سلطنت و فرمانروایی او، توسط جمع زیادی از نویسندگان رومی، به عنوان عصر طلایی وفور و برکت و فراوانی و صلح توصیف شده‌است.
وی در عصر کلاسیک با کرونوس، خدای معروف یونانی، یکی شناخته شده است.
در زبان یونانی، کرونوس به معنای زمان است. زروان در زبان اوستایی نیز به معنی زمان است و از آنجاییکه یک دور کامل سیاره زحل از دید ناظر زمینی سی سال بطول می انجامد، این سیاره را مظهر زمان می دانسته اند.
در اساطیر، پدر کرونوس را اورانوس نماد آسمان و مادرش را گایا نماد زمین می دانسته اند .به عبارتی دیگر از پیوند آسمان و زمین، فرزندی به نام زمان بدنیا آمد.
هسیود، (از نخستین شاعران شورانگیز یونانی است که سروده‌های خویش را در حال دوره گردی می‌سرود و احتمالاً در حدود سالهای ۷۰۰ پیش از میلاد مسیح زندگی می‌کرد.) می‌نویسد که کرونوس، بعد از سرنگون ساختن پدرش، اورانوس، قدرت را قبضه نمود. با این حال، این موضوع نیز پیشگویی شده بود که یک روز پسری از پسران کرونوس وی را سرنگون خواهد ساخت و قدرت را بدست خواهد گرفت و در نتیجه کرونوس تمامی فرزندان خود را، به محض بدنیا آمدن آنها، می‌بلعید تا از آنچه پیشگویی شده بود، جلوگیری نماید. (شاید این همان مصداقی باشد که زمان همه چیز را در خود می بلعد و فنا می کند) همسر کرونوس که رئانام داشت (و اغلب با اوپس، الهه رومی یکسان معرفی می‌شود)، ششمین فرزند خود یعنی همان زئوس را، در جزیره کرت مخفی کرد و به جای او، قطعه سنگ بزرگی را در پارچه قنداقی پیچید و به کرونوس سپرد؛ کرونوس بی درنگ آن را نیز بلعید. در نتیجه زئوس زنده ماند. زئوس بعد از آن که کرونوس و سایر تیتان‌هارا سرنگون نمود، به فرمانروای جدید و اعلای هستی و کیهان و کائنات تبدیل گردید.
در سنت‌ها و آداب و رسوم رومی و در خاطرات باقی‌مانده از مردان عصر طلایی، در روزگاران اسطوره‌ای که ساتورن بر جهان حکم می‌راند، جشن بزرگی به نام ساتورنالیایا جشن ساتورن یا جشن خدای زحل، در طول ماه‌های زمستانو در حوالی زمان انقلاب زمستانیبرگزار می‌شد. مدت زمان برگزاری این جشن، در اصل فقط طی یک روز طولانی و معمولاً در روز ۱۷ دسامبر بود، اما بعدها این جشن، برای زمانی حدود یک هفته به طول می‌انجامید. در طی ساتورنالیا (جشن خدای زحل)، نقش اربابو برده، معکوس می‌شد، از محدودیت‌های اخلاقی کاسته می‌گردید و اصول و قواعد آداب معاشرت نادیده گرفته می‌شدند.

اورانوس:
اورانوس معادل یونانی کالئوس، خدای رومی می‌باشد که در اسطوره‌های یونانی تجسم آسمان (و بهشت)محسوب شده و پدربزرگ زئوسو پدر کرونوسمی‌باشد.

نپتون:
این سیاره در اساطیر باستان منسوب به پوزئیدون خدای دریا است. او یکی از برادران زئوس است که در قرعه کشی به عنوان خدای دریاها انتخاب شده بود. او پس از زئوس قدرتمندترین خدا است او که طبیعتی ستیزه جو داشته ، بر سر قلمرو با خدایان دیگر می جنگیده است. اسلحه اش نیز یک نیزه سه شاخه است.
پلوتو:
پلوتوگویش زبان انگلیسیاست و در زبان فرانسهبه آنپلوتونمی‌گویند. پلوتو جزء اجرامی است که بسیار کوچکتر از سیارات منظومه شمسی بوده و به سیاره کوتوله موسوم است. پلوتو در افسانه‌های روم باستان نام خدای دنیای مردگان (هادس) بوده‌است. این نام‌گذاری به دلیل فاصله بسیار دور این جرم آسمانی از خورشید صورت پذیرفته‌است.
هادس برادر زئوس بود که در قرعه کشی بعنوان خدای دنیای زیرزمین انتخاب گردید. به همین دلیل او صاحب معادن زیرزمینی هم بود و او را خدای ثروت هم می گویند. رعیت او را مردگان تشکیل می دادند و به همین دلیل او به هر کس که باعث افزایش رعیت او می شدند بسیار علاقه نشان می داد. برای مثال او به "ارینی" که خشم و ناامیدی بود و کارش تعقیب گناهکاران و سوق دادن آنها به سمت خودکشی بود، علاقه داشت.
هادس خدایی سنگدل و بیرحم بود ولی در عین حال منصف و عادل بود و هرگز پلید و اهریمنی نبود. او کلاهخودی مشهور داشت که هر که بر سر می گذاشت غیب می شد. او به ندرت به اولمپ و یا زمین می آمد و بیشتر در همان قلمروی تاریک خود می ماند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید