شرکت مایکروسافت در کنفرانس Ignite 2019 ، پروژه سیلیکا (Project Silica) را به نمایش گذاشت. پروژه سیلیکا روشی نوآورانه برای ذخیره داده ها روی شیشه می باشد.
این شرکت اعلام کرد به زودی تقاضا برای ذخیره داده های طولانی مدت به سطوح بی سابقه ای می رسد. پیش بینی می شود تا سال 2023 بیش از 100 زتا بایت (100 تریلون گیگابایت) داده در فضای ابری ذخیره شود. عملکرد در چنین مقیاس هایی، نیاز به یک تفکر اساسی در مورد چگونگی ساخت سیستم های ذخیره سازی در مقیاس بزرگ و همچنین فن آوری های ذخیره سازی اساسی دارد.
در این راستا پروژه سیلیکا با هدف ذخیره داده های سرد راه اندازی شده است. داده های سرد به داده های بایگانی شده گفته می شود که ممکن است دارای ارزش بسیار بالایی باشند یا اینکه شرکت ها موظف به حفظ آن باشند، اما نیازی به دسترسی مکرر ندارند. این داده ها شامل اطلاعات پزشکی که باید برای کل زندگی بیمار حفظ شوند، داده های تنظیم مقررات مالی، قراردادهای حقوقی، اطلاعات زمین شناسی مربوط به اکتشاف انرژی و برنامه های ساختمانی می شود.
Ant Rowstron ، معاون آزمایشگاه و همکار پژوهشی مایکروسافت درکمبریج انگلستان، که با دانشگاه ساوتهمپتون (Southampton) همکاری دارد می گوید: این پروژه چیزی نیست که در خانه استفاده شود و یا با آن فیلم ببینید یا بازی ویدئویی انجام دهید. ما در حال ایجاد انباره هایی هستیم که در مقیاس ابری فعالیت می کند. چیز بزرگی که ما می خواهیم از میان ببریم، چرخه گران قیمت انتقال و بازنویسی داده ها به نسل آینده است.
به طور کلی ذخیره‌سازی اطلاعات به یکی از چالش‌های اصلی شرکت‌های بزرگ دنیا تبدیل شده و روش‌های مرسوم، نمی‌توانند پاسخگوی نیازهای شرکت‌ها باشند.
البته در این میان، مایکروسافت اولین شرکتی نیست که ذخیره اطلاعات بر روی شیشه را معرفی می‌کند.
در سال 2012 نیز یک شرکت ژاپنی به نام هیتاچی روشی برای ذخیره اطلاعات دیجیتالی بر روی شیشه نقره کوارتزی ارائه کرد که می‌تواند در شرایط سخت و درجه حرارت بسیار بالا دوام بیاورد و هرگز خراب نشود.

از جمله شرکتهایی که با حجم بسیار بالای داده که نیاز به ماندگاری طولانی مدت دارد سروکار دارند، شرکت‌های فیلمسازی هستند که همیشه با ذخیره سازی نگاتیو فیلم ها مشکل داشتند. زیرا نگاتیوها حساس بوده و در طولانی مدت از بین می‌روند.

شرکت برادران وارنرز نیز به عنوان یکی از شرکت‌های بزرگ فیلمسازی دنیا به فضایی برای ذخیره دائمی ‌اطلاعات دیجیتال و تهیه نسخه‌های پشتیبان با قابلیت نگهداری طولانی‌مدت نیازمند است.
در حال حاضر، آرشیو آنها به طور دیجیتال در هارد درایوهای رایانه‌ای و البته نگاتیوهای فیلم در اتاق هایی مخصوص ذخیره می‌شود. از این روفرایندهایی که توسط وارنز برادرز برای ذخیره‌ اطلاعات و فیلم‌های این شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد، پیچیده و بسیار هزینه‌بر است.
بنابراین این شرکت برای ابداع روشی نوین که بتواند علاوه بر سرعت بخشیدن به فرآیند ذخیره فیلم‌ها، هزینه‌ها را نیز کاهش دهد به شرکت مایکروسافت مراجعه کرده است.
مایکروسافت برای شروع، یک نسخه از کپی فیلم سوپرمن محصول سال 1987 را بر روی شیشه کوارتز معمولی با ابعاد 75 در 75 در 2 میلیمتر ذخیره سازی کرده و به منظور بررسی قابلیت‌های آن، این شیشه را در آب جوش و دمای بالا و همچنین مقاومت آن را در برابر خط و خش مورد تست و ارزیابی قرار داده است.

مایکروسافت با استفاده از لیزر femtosecond (لیزر فمتوثانیه شبیه به آنهایی که در عمل جراحی لیزیک استفاده می شود) داده ها را در شیشه رمزگذاری می کند و لایه هایی از شبکه های نوری در مقیاس نانو در اعماق و زوایای مختلف ایجاد می کند. سپس الگوریتم های یادگیری ماشینی، داده ها را با رمزگشایی تصاویر و الگوهای ایجاد شده، از روی شیشه می خوانند.

یک قطعه شیشه به ضخامت 2 میلی متر می تواند دارای بیش از 100 لایه باشد که تقریباً 75.6 گیگابایت داده را در خود ذخیره کند.

به گفته مایکروسافت، این روش می تواند به عنوان یک راه حل جدید ذخیره سازی طولانی مدت دیده شود که بر خلاف دیسک های سخت که از سه تا پنج سال یا نوارهای مغناطیسی که تنها پنج تا هفت سال عمر می کنند، شیشه سیلیکای سخت می تواند در برابر جوشاندن در آب، پخته شدن در یک اجاق، مایکروویو، سیلاب، آبشستگی و سایر تهدیدهای زیست محیطی مقاومت کند.

ذخیره سازی روی شیشه همچنین این پتانسیل را دارد که به گزینه کم هزینه تبدیل شود. زیرا شما فقط یک بار داده ها را روی شیشه می نویسید و برای نگهداری آن نیازی به صرف انرژی برای ایجاد محیط نگهداری با دمای ثابت و بدون رطوبت و ایجاد تهویه مطبوع ندارید.

مارک راسینوویچ مدیر ارشد فناوری شرکت مایکروسافت در این باره می‌گوید: ذخیره کامل فیلم سوپرمن در شیشه و توانایی خواندن آن، یک نقطه عطف به حساب می‌آید.

ویکی کاف، مدیر ارشد بخش فناوری وارنر برادرز در این رابطه گفت: اگر پروژه سیلیکا بتواند هزینه‌های ذخیره‌سازی را کاهش دهد و روش بهینه را معرفی کند، قطعا مورد استقبال تمامی‌شرکت‌ها و استودیوها و همچنین فعالان دیگر صنایع قرار خواهد گرفت. به اعتقاد من، این دستاورد می‌تواند به نفع همه کسانی باشد که به دنبال حفظ و ذخیره محتوای خود هستند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید