کاخ آپادانای شوش واقع در شهر شوش در حدود سال‌های ۵۱۵ تا ۵۲۱ قبل از میلاد، به دستور داریوش بزرگ پادشاه هخامنشی، بر روی آثار و بقایای عیلامی ها بنا شده است.
دیوارهای این کاخ از خشت با نمای آجری و ستون‌های آن از جنس سنگ است.
دیوارهای داخلی آن با آجر لعاب‌دار پوشیده شده‌ و به نقش‌های سربازان گارد جاویدان، شیر بالدار و گل نیلوفر آبی مزین بوده‌ است.

بخش‌های مهمی از این کاخ در زمان اردشیر اول (۴۶۱ قبل از میلاد) دچار آتش‌سوزی شد و در زمان اردشیر دوم (۳۵۹ قبل از میلاد) بازسازی شد و سرانجام مانند سایر کاخ‌های هخامنشی در زمان حملهٔ اسکندر به ایرن به کلی ویران شد.

این کاخ ‌ توسط یک گروه از باستان شناسان فرانسوی حفاری و از زیر خاک بیرون آورده‌ شد و ستون‌ها و سرستون‌های کاخ با اره بریده و به فرانسه منتقل شده است و امروزه در شوش، فقط چند زیرستون وجود داشته و کاخ به شکل سابقش وجود ندارد. همچنین بیش‌تر اشیا خارج شده، اکنون در موزه لوور نگهداری می‌شوند.

کاخ آپادانای شوش که قصر زمستانی شاهان هخامنشی و کاخ اصلی داریوش یکم بوده‌ است، در سال ۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

کاخ داریوش واحدهای مختلفی از جمله تالار بار عام، حرم‌سرا، دروازه و کاخ پذیرایی و همچنین سه حیاط مرکزی دارد.

کتیبه به دست آمده از این کاخ، گزارش جالبی از ساختمان آن به دست می دهد. این کتیبه احتمالاً به عنوان راهنمایی با ارزش برای ساخت بناهای مشابه در تخت جمشید و سایر مراکز هخامنشی به کار می رفته است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید